Bos Gros

Op een kwartier afstand van de rivier de Dordogne ligt in een kleine valei, omringt door boomgaarden, rotsachtige heuvels en bos, een oude boerderij. De naam van deze boerderij is ‘Bos Gros’, wat waarschijnlijk oud Frans dialect is voor ‘Groot bos’, iets wat op zich logisch lijkt gezien de groene omgeving. Hoe oud de boerderij precies is is niet met zekerheid te zeggen, maar geschat wordt dat ze ergens rond de 18e eeuw gesticht is. Deze karakteristieke boerderij is ons huis...

Wanneer je de vorm van de boerderij bekijkt valt gelijk de lange vorm op, dit type boerderij wordt in Frankrijk een ‘Longère’ genoemd. De boerderij bestaat uit twee gedeelten, een woongedeelte en een lange schuur, deze schuur heeft in het verre verleden waarschijnlijk als stal gediend. Bijzonder om te zien is dat er in het verloop der jaren steeds delen van de boerderij zijn aangepast en zijn bijgebouwd, dit naar gelang de functie van Bos Gros. Overigens heeft Bos Gros de laatste 34 jaar gediend als zomerhuis van de Engelse kunstenaar John Collier, en nu is het onze beurt om de ruimte tussen de dikke muren te doen herleven en Bos Gros een nieuwe functie te geven.   

bos_gros_sneeuw2

Om er te kunnen wonen, moet er nog wel een hele hoop gebeuren, zowel de boven als onderverdieping moeten we volledig gaan aanpakken. Op de benedenverdieping van het woongedeelte vind je de keuken en de woonkamer. De keuken is een ruimte van ongeveer vijfentwintig vierkante meter, de vloer is gemaakt van grote stukken kalksteen, die door de jaren heen zijn afgesleten en een zeer rustiek karakter geven aan de ruimte. Het hart van de keuken is een grote schouw, deze willen we gaan gebruiken als ruimte voor ons fornuis, maar tevens willen we er een houtkachel in zetten om de keuken te verwarmen, het kan er ’s winters best guur zijn... Het balkenplafond en de scheidingswand naar de woonkamer van hout en leem bevestigen de ouderdom van de boerderij, maar tonen tegelijkertijd de onverwoestbaarheid en tijdloosheid van onvervalst vakmanschap.
 
bos_gros_sneeuw3

Boven vinden we de slaapkamers, deze moeten vooral decoratief aangepakt worden, voor de bescheiden badkamers (één beneden en één boven) geldt dat deze gerenoveerd en gemoderniseerd moeten worden. Eigenlijk willen we Bos Gros aan de ene kant moderniseren, dus leefbaarder maken, maar tegelijkertijd de oude elementen en kenmerken van de boerderij laten zien en weer tot leven wekken. Zo heeft de vorige eigenaar het woonhuis voorzien van Velux dakramen, deze willen we tzt vervangen door de voor deze streek karakteristieke dakkapellen. Ook de dakbedekking van het woonhuis is niet geheel naar onze zin, het zijn moderne gebakken singles, die oud moeten lijken... Persoonlijk houden wij daar niet zo van, het is alleen een flinke investering om deze singles te vervangen door antieke pannen, dus die staan als laatste op onze lijst!

 

    

Bos Gros

Het andere gedeelte van de longère bestaat uit een langgerekte schuur, opgetrokken uit vijftig centimeter dikke natuurstenen muren, het dakspant is gemaakt van dikke onbeschaafde eiken balken. Door de dakpannetjes heen kruipt het zonlicht naar binnen, maar ondanks de ruimtes tussen de pannen schijnt de schuur wel waterdicht te zijn. 
 
schuur

De schuur van de boerderij heeft vanwege zijn omvang van honderd vierkante meter een grote potentie, maar wat we precies met deze ruimte gaan doen is nog niet zeker. De ideeën veranderen met de dag, een appartement, vergroting van het woonhuis of bijvoorbeeld een atelier zijn de opties... Wellicht wordt het een combinatie van die dingen.

 
Naast de schuur die aan het huis vast zit staat er ook een zogenaamde ‘Grange De Noix’, oftewel Notenschuur, op ons terrein. Deze schuur werd vroeger gebruikt om de walnoten te drogen die uit de notengaard kwamen. De schuur is voorzien van een zolder met een vloer die bestaat uit dunne latten waartussen ruimte is gelaten zodat de wind er doorheen kan waaien, op die manier drogen de noten. Nu is de zolder van de notenschuur bij uitstek geschikt om op hete zomeravonden te slapen!

notenschuur


We hebben dit ensemble “Le Coin Favori” gedoopt, vernoemd naar het voormalige vakantiehuis “’s Steetje” van Dimitry z’n opa en oma. Le Coin Favori betekend zoiets als “Het favoriete stekje”, als je langskomt zul je begrijpen wat we daar mee bedoelen.

wijngaard